برخی انسانها با زادگاهشان شناخته میشوند و برخی، به زادگاهشان اعتبار میبخشند. مهندس محمد جشنی از فرزندان شایسته خوزستان بود؛ در همین سرزمین بالید، تحصیل کرد، به خانواده بزرگ صنعت نفت پیوست و نخستین گامهای زندگی حرفهای خود را برداشت. خوزستان برای او تنها زادگاه یا محل خدمت نبود؛ ریشه هویت، اندیشه و دغدغههایش به شمار میرفت. هرجا که مسئولیتی بر عهده گرفت، جنوب و مردمانش را از یاد نبرد و بارها از حقوق کارکنان صنعت نفت، بهویژه شاغلان مناطق گرم و سختگذر جنوب، دفاع کرد. سالها بعد، هرچند در مسئولیتهای مختلف صنعت نفت و عرصه عمومی ایفای نقش کرد، اما تعلق خاطرش به خوزستان و مردم جنوب هرگز کمرنگ نشد. شاید به همین دلیل است که خبر درگذشت او، فراتر از فقدان یک مدیر، به اندوهی مشترک برای خانواده بزرگ صنعت نفت، مردم خوزستان، شهرستان بهمئی و همه آنان که او را میشناختند، تبدیل شد.






